بغض می کنم لبخند چکه می کند آخه میدانی من بچه ی کوچک دارم همیشه که نباید بغض هایم را از چشم هایم رها کنم گاهی باید بتکانمشان درون لبخند هایم

دیگر میدانم غمی در کار نیست بغض های گاه و بیگاهم نامش افسردگیست و کسی جز من تلاشی برای گذر از لیبیدو پایین نمی کند